Clutch

Μ' αρέσουν τρελά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Rain

I never meant to cause you any sorrow.

I never meant to cause you any pain.

I only wanted to one time see you laughing.

I only wanted to see you laughing in the purple rain.

Purple rain, Purple rain

Purple rain, Purple rain

Purple rain, Purple rain

I only wanted to see you bathing in the purple rain.

3 years!

Είναι περίεργο μερικές φορές πως κάτι που θες πολύ, που το σχεδιάζεις και το λαχταράς, που θεωρείς ότι κατακτώντας το θα νιώσεις χαρά και ικανοποίηση, τελικά είναι τόσο μικρό και ανούσιο που σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί ξόδεψες τόσο χρόνο κυνηγώντας το! Διαβάζοντας από την αρχή αυτά που έγραφα εδώ και τρία χρόνια στο μπλογκ μου συνειδητοποίησα ότι πολλά από τα θέλω μου , από τους στόχους μου τους κατέκτησα. Είμαι εδώ που για καιρό ήθελα να είμαι! Αλλά εδώ που είμαι τώρα ήθελα να είμαι πριν από δύο χρόνια, τώρα όλα αυτά που ήθελα μου φαίνονται παρωχημένα. Μπερδευτικό, το ξέρω, (όπως και το μυαλό μου άλλωστε). Φταίει μάλλον που διαπίστωσα διαβάζοντας τις βλακείες μου (που παρεπιμπτόντως μερικές φορές αναρωτιώμουν αν τις έγραψα εγώ) ότι κάθε προηγούμενη χρονιά ήταν καλύτερη από την επόμενη, ότι κάποια πράγματα που θεωρούμε δεδομένα δεν είναι καθόλου, ότι το μέλλον όσο κι αν φαίνεται προγραμματισμένο κρύβει δύσκολες εκπλήξεις. Δεν είναι πεσιμισμός όλο αυτό το παραλήρημα (εντάξει, ίσως λίγο), είναι προσπάθεια να ανασυγκροτήσω τις δυνάμεις μου.
Σας προκαλώ, λοιπόν να ανατρέξετε στα γραφόμενά σας όλων των περασμένων ετών για να διαπιστώσετε κατά πόσο έχετε αλλάξει, πόσα κατακτήσατε, πόσες δυσκολίες αντιμετωπίσατε και πόσα ευχάριστα σας συνέβησαν...
Καλό καλοκαίρι!

Αχ!

Πότε πέρασε κι ο Μάιος; Πότε έφτασε το καλοκαίρι; Πότε πέρασαν 7 μήνες από τότε που επέστρεψα; Πότε, πότε, πότε; Αυτή η σχέση μου με τον χρόνο θα με καταστρέψει!

Anyway, Διακοπές (λέμε τώρα, εγώ δεν διακόπτω από κάτι!!!) εδώ





















εδώ

























ή εδώ;

Duffy

Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι μια κιθάρα...

Thunder

AC/DC - Thunderstruck (Live At Donnington)!!!

Ένεκα που έρχονται στην Αθήνα...

Γκρρρρρρρρρρρρ...

Γκρίνια. Ατέλειωτη, μίζερη, εκνευριστική γκρίνια. Αυτό που μισούν οι άντρες, που δεν μπορούν να ανεχτούν με τίποτα και που αποτελεί σύμφωνα με αυτούς χαρακτηριστικό αναπόσπαστο των γυναικών. Η αλήθεια είναι ότι έχω γνωρίσει στο παρελθόν αρκετές γυναίκες που γκρίνιαζαν, ειδικά όσες πλησίαζαν τα 30, όσες συγκατοικούσαν με το έτερον ήμισυ, όσες νόμιζαν ότι η ζωή τους χρωστάει περισσότερα και δεν μου άρεσε καθόλου. 'Οταν μάλιστα συζητούσα με άντρες για αυτές (ναι κι οι άντρες κουτσομπολεύουν, ειδικά στο εργασιακό περιβάλλον) μου έλεγαν πόσο ενοχλητικό είναι, πόσο ανώφελο και ανούσιο. Έτσι κι εγώ προσπάθησα να αποφεύγω να γκρινιάζω, δεχόμουν στωικά όσα μου συνέβαιναν, δοκίμασα να βλέπω με αισιοδοξία (μερικές φορές και με αναισθησία) τα πράγματα και ω,ναι είπα στον εαυτό μου ότι εγώ ΠΟΤΕ δεν θα γίνω σαν αυτές! Μέχρι που ήρθε η ώρα που πλησιάζω τα 30, που συγκατοικώ με το έτερον ήμισυ, που θεωρώ ότι η ζωή με έχει αδικήσει... Και γκρινιάζω. Και δεν μου αρέσει. Αλλά θεωρώ ότι είναι αναπόφευκτο. Όταν μεγαλώνεις και βλέπεις τις αλλαγές πάνω σου, όταν μοιράζεσαι το ίδιο σπίτι με κάποιον του αντίθετου φύλου, όταν δεν έχεις αυτά που έπρεπε να έχεις, και το χειρότερο όταν ζεις στην εποχή που ζεις, όπου τίποτε δεν φαίνεται ευοίωνο θα γκρινιάξεις. Μερικές φορές περισσότερο απ' ό,τι χρειάζεται, απ' ό,τι αντέχουν οι άλλοι και ο ίδιος σου ο εαυτός. Μερικές φορές απλά δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά...

Ωχ, που να φτάσω και 40!

My Funny Valentine...

Βράδυ. Αργά. Σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Διάλογος μεταξύ ενός ζευγαριού που μένει μαζί.

Κοπέλα (αφού "χτυπιέται" μια ώρα με μουσική που της αρέσει): Αχ, μωρό μου, δεν είναι ωραία η μουσική;

Αγόρι: Ωραία είναι, αλλά δεν πας να βάλεις τα κρέατα στο ψυγείο;

Oh, yeah!

Rory Gallagher - Going to my Hometown

Recorded in a German TV studio back in June 1972.